Admin-Keles

Bu kullanıcının şiirleri:
 Barış Günleri (0)
 DİNLE OĞUL (0)
 GAMLANMA GURURLAN (0)
 HAK SAVAŞI (0)

Barış Günleri

Kekik kokan dağlarım
Yılan çıyan dolmuş
Kan revan olmuş her yanı
Başaklar kanla sulanmış
İrinle dolmuş meyveler
Halklar birbirine düşman
Kardeş kardeşi vurmuş
Barış gülleri solmuş
Savaş gülleri açmış
Her yanı ateş almış
Barut kokusu sarhoş etmiş
İnsanların aklı başından gitmiş...

İsmail Cömertoğlu

DİNLE OĞUL

Dinle oğul nasihatım var sana.
Hep doğru ol, gerçekten şaşma.
İyileri bırakıp kötülere yanaşma.
Durduk yerde kimselere sataşma.

Sen sen ol dostuna ihanet etme,
Dostlarını darda bırakıp gitme.
Kimseye kötü deme, hakaret etme,
Çağrılmadık hiç bir yere gitme.

Helal emeğine hiç haram katma,
Aman ha aman yetim hakkını tatma.
Dostlarını dünya malına satma,
Çalışmak varken yan gelip yatma.

Vatan kutsaldır, ülkeni unutma,
Haklı dururken haksızı tutma,
Sen sen ol büyük lokma yutma,
Başkası kan ağlarken sen sırıtma.

Kimsenin lafını kimseye satma,
Emin olmadan kimseye suç atma.
Olmadık yerde olay yaratma,
Etrafını aydınlat, hiç karartma.

İnsanlara gül atmak varken taş atma,
Namerde bel baglayıp yanında yatma,
El bulgurunu pirincine katma,
Yiğidin suyunu iç namerdin balını tatma.

Haylaz ile haine kapını açma,
Kazancını beyhude saçma,
Atanı unutma, onlardan kaçma,
Densiz olup başına bela açma.

Calış, kazan, kimsenin malını çalma,
Mazluma yardım et, ahını alma,
Zalimin değirmenine su salma,
Zalime destek olup da alçalma.

İnsanları dinli, dinsiz diye ayırma,
Mazluma atıp zalimi kayırma,
Sen sen ol büyüklerine iş buyurma,
Densiz ile yolsuzun karnını doyurma.

Uysal ol, köpürüp kaşlarını çatma,
Suçuna sahip çık, baskasına atma,
Hic bir an insafı elden bırakma
Beleş alıp da pahalıya satma,

İyi ol sen, kem belasını bulur,
Akan sular bir gün durulur,
Mazlumun hesabı mutlak sorulur,
Bozulan düzen yeniden kurulur.

Dostlarla olmalı hep can cana,
Dünya kalmadı Sultan Süleymana,
Sanırım bunlar küpe olur sana
Dinlemezsen pişman olursun yana yana

2003

GAMLANMA GURURLAN

Şu keçi yolundan gideceksin
Yayan yapıldak, kağnıyla da değil.
Gamlanma öğretmenim gururlan
Sen böylece uygarlığa gideceksin.
O keçi yolu var ya öğretmenim
O keçi yolu bir köye gider
Duvarlarında tezek kurutulan
Gamlanma öğretmenim gururlan
Sen o köyü eğitmekle yüceleceksin
Koş öğretmenim o köye koş
Göğsün kabara kabara koş
O köy senin köyündür
Ayakların kabarsa da koş
Sen o köyün biderisin
O köyde bir batak var
Kurumak için seni bekler
O köyde bir yatak var
Aydınlanmak için seni bekler
O yatakta cahil binler var
Kurtulmak için seni bekler
Koş öğretmenim göğsün kabara kabara
Koş ki onların da göğsü kabara
O tezekli ellerdir seni koruyan
O tezekli ellerdir acunu kuran
Koş öğretmenim koş onlara
O tezekli elleri öp onlarla coş
Onları cahil sanma öğretmenim
Aslında biri bin bilgin değer
Ama neye yarar öğretmenim
Sensiz 'elifi' mertek sanırlar
Büyük küçük fakir zengin...

İsmail Cömertoğlu

HAK SAVAŞI

Dağların ardından,
Karanlığın göbeğinden koptun
Bir kahkaha attın
Karanlığın anası ağladı.
Rüzgar gibi estin yobaz karanlığına
Okudun, aydınlandın.
Aydınlatmak içIn söz verdin
Kara yurdunu.
Bir güneş gibi indin karanlığa
Yaktın, yıktın karanlığı
Her ay on gün aç kaldın
Sustun öğretmenim sustun.
Biliyordun Anadolunun aç, bi ilaç olduğunu
Anadolunun karanlıkta yatttığını,
Yalnız köylü olmanın nedeniyle
Unulmaz kaldığını, batağa battığını.
Sıktın yumruğunu, sıktın öğretmenim.
Durdun karanlığın karşısına
Karanlık zangır zangır titredi
Gittiğin her yerde.
Kimse bilmedi geceyi gündüze kattığını
Tatil günlerin göze battı.
Geceleri baykuş dolardı çevren
Aldırmadın gecenin baykuşlarına
Aldırmadın öğretmenim,
Yobaz ejderhanın paslı dişlerine.
Milyonların derdini haykırdın,
Milyonların acısını hıçkırdın.
Kaba kuvvete başvurdu dalkavuk bozuntuları
Eğilmedin kaba kuvvet karşısında
Dimdik durdun.
söyledin, söyledin.
Dövdüler, ezdiler, sen eğilmedikçe
Ağzına kapattılar yobazlıklarını
Sen susmadıkça sürdüler öğretmenim
Sürdüler...
Verdin, verdin, verdin hep
Hiç almadın buna karşılık
Gözün servette değil,
Zenginlikte değildi.
Aç, aç mutlu olmayı bilirdin
Anadolunda alışmıştın buna
Asıl derdin bu değildi.
Karanlıktı, bilinçsizlikti, ınsanlıktı,
Halktı, Anadoluydu.
Bütün çabaların, koca savaşın
Halk için, Anadolu içindi
Senin için, öğretmen için değildi.
Bütün Kubilaylar bir oldunuz
Vurdunuz yumruğunuzu yasalara
Yeter dediniz hükümete yeter
Azimkardınız, sebatkardınız
İnancınızda direndiniz
İnsanlık hakkı verin dediniz
Halkın acılarını haykırdınız
Dokundu tüm dedikleriniz,
Dokundu öğretmenim.
Aldılar sizi can evinizden,
Ayırdılar sizi yıldızlar,
Kumlar kadar yavrunuzdan.
Yüreğiniz yıldızlarca parçalandı
Dayandınız, gurur duydunuz.
Halk savaşı, hak savaşıdır dediniz......

1969